Τετάρτη, 2 Μαΐου 2018

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-Υπουργικές Αποφάσεις για τη λειτουργία των Μουσικών Σχολείων, Καλλιτεχνικών Γυμνασίων και Καλλιτεχνικών Γενικών Λυκείων



dance 550 400


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

  Οι εγγραφές των μαθητών στο Μουσικά ή Καλλιτεχνικά Γυμνάσια θα γίνονται από 2 μέχρι 31 Μαΐου.
Για την διαδικασία επιλογής μπορείτε να ενημερωθείτε από το Διευθυντή και από την ιστοσελίδα του σχολείου μας  https://1dimotikoanoliosion.blogspot.gr/2018/05/27-04-18.html, το Μουσικό Γυμνάσιο Αθηνών (210-5130758) και το Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Περιστερίου (210-5743178)

Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ


Δημοσιεύθηκαν στο ΦΕΚ οι παρακάτω Υπουργικές Αποφάσεις για τη λειτουργία των Μουσικών Σχολείων, Καλλιτεχνικών Γυμνασίων  καθώς και οι ανακοινώσεις των Γυμνασίων για τη διαδικασία εισαγωγής των μαθητών.
Επισυνάπτονται τα ΦΕΚ

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2018

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-Εγγραφές των μαθητών της Α΄ τάξης



Οι εγγραφές των μαθητών της Α΄ τάξης πραγματοποιούνται από 2 μέχρι 20 Μαΐου 2018, 08.30-13.15 καθημερινά.
Δικαίωμα να εγγραφούν έχουν όλοι οι μαθητές που συμπληρώνουν τα 6 χρόνια τους έως την 31η Δεκεμβρίου του 2018. Δηλαδή όσοι γεννήθηκαν από 1-1-2012 έως 31-12-2012.
Τα προσκομιζόμενα δικαιολογητικά σύμφωνα με το Π.Δ. 79/2017 αρ. 7 παρ.  είναι:
1.            Αίτηση-Υπεύθυνη δήλωση εγγραφής στο δημοτικό σχολείο
2.            Πιστοποιητικό γεννήσεως, (θα αναζητηθεί από το σχολείο).
3.            Αποδεικτικό στοιχείο της διεύθυνσης κατοικίας (λογαριασμός ΔΕΗ, μισθωτήριο οικίας ή φορολογική δήλωση, που να είναι στο όνομα  του ενός γονέα, προκειμένου να διαπιστωθεί η διεύθυνση κατοικίας).
4.            Επίδειξη του βιβλιαρίου υγείας του μαθητή, ή προσκόμιση άλλου στοιχείου, στο οποίο φαίνεται ότι έγιναν τα προβλεπόμενα εμβόλια.
6.            Βεβαίωση παρακολούθησης Νηπιαγωγείου (εκδίδεται με τη λήξη των μαθημάτων και διαβιβάζεται αυτεπάγγελτα από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό σχολείο εγγραφής του μαθητή).

Στις περιπτώσεις μαθητών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες συνυποβάλλεται γνωμάτευση από Κ.Ε.Δ.Δ.Υ. ή δημόσιο ιατροπαιδαγωγικό κέντρο ή άλλη δημόσια υπηρεσία.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθύνεστε στο γραφείο του Διευθυντή του Σχολείου τις εργάσιμες ώρες.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Επειδή υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στην ομαλή λειτουργία του Σχολείου, λόγω αυξημένου αριθμού μαθητών, θα εφαρμοστεί αυστηρά η απόφαση που αναφέρεται στην εγγραφή μαθητών μόνο από την σχολική μας περιφέρεια.
 ΟΡΙΑ 1ΟΥΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

Πέμπτη 03.05.2018, οι Εncardia στο σχολείο μας!!! (ΒΙΝΤΕΟ)

Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΝΚΑΡΔΙΑ
Οι Εncardia στο σχολείο μας!!!


Λίγα λόγια που μπορούν να δώσουν έναυσμα και κάποιες πληροφορίες σε δασκάλους και γονείς για να προετοιμάσουν τα παιδιά πριν βρεθούν σε μία παράσταση των encardia. Η παράσταση είναι διαδραστική και παρασύρει τα παιδιά να συμμετέχουν τραγουδώντας και χορεύοντας.



Οι σχολικές παραστάσεις των encardia περιέχουν όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το πολιτιστικό τοπίο των δύο ελληνόφωνων περιοχών του Ιταλικού Νότου. Αφ΄ένός μεν της Απουλίας, εκεί όπου υπάρχουν εννέα Ελληνόφωνα χωριά και αφ’ ετέρου της Καλαβρίας, περίπου πεντακόσια χλμ νοτιότερα, όπου υπάρχει και η δεύτερη συστάδα των ελληνόφωνων χωριών. Η δουλειά λοιπόν των encardia είναι εμπνευσμένη κυρίως από αυτές τις περιοχές.

Βασικά στοιχεία από την παράδοση των Ελληνοφώνων:



1. Η γλώσσα Grico.




Είναι η πολυσυζητημένη ελληνοϊταλική διάλεκτος που η καταγωγή της χάνεται στα βάθη των π.Χ αιώνων.. Ακόμα υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που τη μιλούν σε κείνα τα μέρη και υπάρχουν ποιητές και τραγουδοποιοί που τη χρησιμοποιούν ακόμη στην τέχνη τους. Έτσι πολλά τραγούδια της παράστασης αποδίδονται σε αυτήν τη γλώσσα. Θα διακρίνει κανείς στοιχεία από την αρχαία ελληνική και μάλιστα την Ομηρική διάλεκτο που μπλέκονται με τη Λατινική.
  Έτσι η σύνθεση είναι πολύ πρωτότυπη και μελωδική και για μας τους Έλληνες ιδιαίτερα συγκινητική αφού αναγνωρίζουμε και καταλαβαίνουμε πολλές λέξεις όπως agapi, tsomi(ψωμί), frea(φρέαρ-πηγάδι), toro (θωρώ-κοιτάζω), adramu paei (ο άντρας μου φεύγει), sfodili(μαντήλι), pedi, orio (ωραίο), cerasi, kampana, kanono (κοιτάζω), polemo (δουλεύω), glicea tousi nifta (γλυκειά ετούτη η νύχτα), plono penseoda se sena (ξαπλώνω και σκέφτομαι εσένα), zoi, nifta, fengo (φεγγάρι) και πολλές άλλες. Η Ελληνική διάλλεκτος της Καλαβρίας παρουσιάζει κάποιες διαφορές αλλά η βάση παραμένει κοινή και στις δύο περιοχές. Στα τραγούδια όμως των encardia θα ακούσει κανείς και μία άλλη διάλλεκτο που υπάρχει και είναι ζωντανή στις περιοχές του Ιταλικού νότου και ονομάζεται Ρομανική.



Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι οι κάτοικοι της Απουλίας και της Καλαβρίας καυχώνται πολύ μέχρι σήμερα για την Ελληνική τους καταγωγή γιατί θεωρούν ότι προέρχονται από τους Αρχαίους Έλληνες και έτσι όταν πηγαίνουν στα μέρη τους Έλληνες ταξιδιώτες τους θεωρούν αδέλφια τους.


2. Ταραντέλλα




Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο είναι η προέλευση και η εξέλιξη του χορού της ταραντέλλας πίτσικα, που σύμφωνα με την παράδοση ήταν μια θεραπευτική διαδικασία για τη γιατριά αυτών που ήχαν τσιμπηθεί από τη δηλητηριώδη αράχνη ταραντούλα. Φυσικά δεν υπήρξε ποτέ δηλητηριώδης αράχνη στην περιοχή και φαίνεται ότι αράχνη ήταν το όνομα που έδιναν στο κακό, δηλαδή τα προβλήματα και τις έννοιες που τους απασχολούσαν.

Τα τραγούδια είναι επί το πλείστον παραδοσιακά της Νότιας Ιταλίας, κατάλληλα όμως διασκευασμένα από τους encardia. Υπάρχουν όμως και πρωτότυπες συνθέσεις των encardia που βασίζονται στον ήχο που έχουν διαμορφώσει εμπνευσμένοι από τη μουσική παράδοση της Κάτω Ιταλίας.


Επίλογος




Αυτό που έχει σημασία είναι να μείνει στα παιδιά και μέσα από τη διαδικασία προετοιμασίας τους για την παράσταση από τους δασκάλους η τους γονείς, ότι στη γειτονική Ιταλία υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που μιλούσαν μια ελληνική γλώσσα και είναι περήφανοι να λένε ότι οι πρόγονοί τους ήσαν Έλληνες. Επίσης ότι σε αυτές τις περιοχές υπάρχει μέχρι σήμερα ένας χορός που λέγεται ταραντέλλα - πίτσικα και οι άνθρωποι εκεί τον χρησιμοποιούσαν για να γιατρεύονται από την αρρώστια που προκαλούσε το τσίμπημα της αράχνης της ταραντούλας.

Ποιοι είναι οι encardia


Encardia είναι ένα ελληνικό συγκρότημα που εμπνέεται, δημιουργεί και παρουσιάζει μουσικές και τραγούδια μέσα από την πλούσια μουσική παράδοση της Κάτω Ιταλίας αλλά και της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου. Ιδρύθηκαν το 2004 και μέχρι τώρα έχουν πραγματοποιήσει περίπου 2000 ζωντανές εμφανίσεις σ’ όλη την Ελλάδα, Ιταλία, Νότια Γαλλία, Γερμανία, Αλγερία, Ελβετία και Κύπρο. Έχουν εκδώσει πέντε δίσκους που απέσπασαν τις καλύτερες κριτικές, ενώ ιδιαίτερα έχει σχολιαστεί η μοναδική σχέση που έχουν με το κοινό όταν βρίσκονται στη σκηνή. Έχουν συνεργαστεί και δισκογραφικά αλλά και σε ζωντανές εμφανίσεις με τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της κατωιταλικής μουσικής (G. Avantaggiato, R. Licci, Cinzia Villani, E.Castagna, Daniele Durante, Vincenza Magnolo, τα συγκροτήματα ghetonia, nuova compagnia di canto popolare, mala lingua, mala agapi, Canzoniere Grecanico Salentino, Asteria, Uccio Aloisi gruppu κ.α.) και με πολύ σημαντικούς καλλιτέχνες της σύγχρονης ελληνικής μουσικής σκηνής (Αργύρης Μπακιρτζής, Διονύσης Σαββόπουλος, Νίκος Πορτοκάλογλου, Φοίβος Δεληβοριάς, Haig Yazdjian, Claudia Delmer, Κώστας Θωμαΐδης, Βασίλης Λέκκας, Χρ.Τσιαμούλης, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Nίκος Ξυδάκης, Καίτη Κουλλιά, Καλλιόπη Βέττα, Γ. Βούκανος, Ν. Πλατύραχος). Επίσης έχουν συμπράξει με τη συμφωνική ορχήστρα του δήμου Αθηναίων, την ομάδα θεάτρου κούκλας «κιβωτός μύθων», τούς καραγκιοζοπαίκτες Άθω Διανέλλη, Ιάσονα Μελησσηνό και Ηλία Καρελά, τους πολύ σημαντικούς ‘ελληνες ηθοποιούς Hλία Λογοθέτη και Μαρία Ζαχαρή, το πολυφωνικό σύνολο πλειάδες κ.α.. Tόν Αύγουστο του 2008 παρουσιάστηκαν μαζί με το Βετεράνο Giovanni Avantaggiato μπροστά σε 120.000 θεατές στα πλαίσια του κορυφαίου και μοναδικού στo είδος του φεστιβάλ “la notte della taranta” στην Κάτω Ιταλία. Το Μάρτιο 2012 η ταινία του Άγγελου Κοβότσου με τον τίτλο encardia «η πέτρα που χορεύει» απέσπασε το βραβείο κοινού στο 14ο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης . Τον Μάρτιο του 2013 και τον Φεβρουάριο 2014 ανέβασαν την μουσικοχορευτική παράσταση «Γυναίκες της πέτρας» στο Μέγαρο Θεσσαλονίκης και στο μέγαρο μουσικής Αθηνών (αίθουσα Γ. Λαμπράκη) αντίστοιχα, μαζί με το πολυφωνικό σύνολο «πλειάδες» και απέσπασαν διθυραμβικές κριτικές. 

Σάββατο, 7 Απριλίου 2018

Μία συλλογή ύμνων και ποιημάτων για το Πάσχα


pasxa-keria-ekklhsia

Επιτάφιος Θρήνος – Εγκώμια. Στάση Πρώτη

Η ζωή εν τάφω
κατετέθης, Χριστέ,
και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,
συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σην.
Η ζωή, πώς θνήσκεις;
πώς και τάφω οικείς;
του θανάτου το βασίλειον λύεις δε,
και του Άδου τους νεκρούς εξανιστάς.
Μεγαλύνομέν σε,
Ιησού βασιλεύ,
και τιμώμεν την ταφήν και τα πάθη σου,
δι’ ων έσωσας ημάς εκ της φθοράς.
Μέτρα γης ο στήσας
εν σμικρώ κατοικείς,
Ιησού παμβασιλεύ, τάφω σήμερον,
εκ μνημάτων τους θανόντας ανιστών.
Ιησού Χριστέ μου,
βασιλεύ του παντός,
τι ζητών τοις εν τω Άδη ελήλυθας,
το γένος απολύσαι των βροτών;

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2018

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!


 
 Αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο για την "Ανάσταση του Παπαδιαμάντη", από έναν άλλον μεγάλο τεχνίτη των γραμμάτων μας, τον Κώστα Βάρναλη. 

  Καλή Ανάσταση!

Τις μεγάλες τις γιορτές, πιο πολύ τα Χριστούγεννα αλλά και το Πάσχα, τις έχουμε συνδέσει με τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.
 Ο Βάρναλης, νέος στη Δεξαμενή, είχε γνωρίσει τον Παπαδιαμάντη και αργότερα έγραψε και ένα διήγημα «εις παπαδιαμάντειον ύφος», ίσως το ωραιότερο απ’ όσα παρόμοια έχουν γραφτεί, «Τα Χριστούγεννα του Παπαδιαμάντη», που το είχα παρουσιάσει εδώ παλιότερα. Ελάχιστα γνωστό είναι αντίθετα το σημερινό μας κομμάτι, που είναι «Το Πάσχα του Παπαδιαμάντη», όχι διήγημα αλλά χρονογράφημα, δημοσιευμένο κάποιο κατοχικό Πάσχα στην εφημερίδα «Πρωία».

Απ’ όσο ξέρω, το κείμενο που θα διαβάσετε είναι αθησαύριστο -αν και μπορεί να πέφτω έξω και να έχει αναδημοσιευτεί κάπου. Πάντως στο Διαδίκτυο δεν υπάρχει. Έχω μονοτονίσει και έχω εκσυγχρονίσει την ορθογραφία.

Κι επειδή το χρονογράφημα του Βάρναλη μιλάει για τη θρησκευτικότητα του Παπαδιαμάντη, θεώρησα σκόπιμο να αναδημοσιεύσω στο τέλος ένα πρόσφατο δοκίμιο του Σταύρου Ζουμπουλάκη για το ίδιο θέμα, που αναφέρεται στο πασχαλινό παπαδιαμαντικό διήγημα «Η νοσταλγία του Γιάννη», που το ανακάλυψα πριν από τρία χρόνια, και το οποίο κυκλοφορεί πια σε τομίδιο αλλά, να θυμίσω, πρώτοι το διαβάσατε εδώ.



Το Πάσχα του Παπαδιαμάντη

Αποτέλεσμα εικόνας για παπαδιαμαντησ
Πώς να μη θυμάται κανείς κάθε χρονιάρα μέρα, και μάλιστα το Πάσχα, εκείνον, που αν δεν ήτανε ο μόνος πιστός άνθρωπος, ήτανε ωστόσο ο μόνος θρησκευτικός «ποιητής» του καιρού μας, —τον Παπαδιαμάντη; Ούτε μυστικιστής και πανθεϊκός («διαστολή» του εγώ προς το Σύμπαν!) ούτε ωραιολάτρης του θρησκευτικού βίου. Χριστιανός τής ουσίας και των τύπων, της πίστης και τού δόγμα­τος, της ψυχής και του κανόνα, της θεωρίας και της πράξης. Αυτού του είδους η θρησκευτικότη­τα «ζει» στο έργο του, ενώ των άλλων (μανιέρα και… κυμβαλαλισμός!) απουσιάζει ολότελα. Ε­πειδή έτυχε να θυμηθούμε τον Παπαδιαμάντη κάνουμε αυτήν την παρατήρηση και μαζί μ’ αυτήν και μιαν άλλη: πως δεν είναι το θέμα, που δίνει αξία στο έργο παρά η ειλικρίνεια.
Αποτέλεσμα εικόνας για βαρναληςΚαι τώρα: ο κυρ Αλέξανδρος, ο ψάλτης και τυπικάρης, τη Με­γάλη Βδομάδα βρισκότανε σε ακατάπαυτη κίνηση κι αγρυπνία. Με το λαμπαδάριο Χριστοφίλη, με τον εξάδερφό του το Μωραϊτίδη, τη «σεβάσμια μητέρα» Ολυμ­πιάδα και με λιγοστούς φιλακολούθους στο ιδιωτικό παρεκκλήσι του Αγ. Ελισσαίου εκτελούσε τα χρέη του με πάθος. Έψελνε με σπανία γνώση τής βυζαντινής μουσικής, με «πενιχράν φωνήν», αλλά πολύ χρωματισμένη και κραδαινότανε ολάκερος έως οχτώ ώ­ρες. «Ψάλλων ο Παπαδιαμάντης εσκίρτα αληθώς, ηγάλλετο, εθλίβετο, και οιονεί συνέπασχε μετά του υμνωδού… Εάν φράσις τις περι­είχε επιτακτικήν τινα έννοιαν ως λ.χ. «αυτόν προσκυνήσωμεν» ήτο αδύνατον να μη συνοδεύσει το μέ­λος τούτης και με μίαν ζωηράν πλήξιν του ποδός επί του εδάφους…» Ύστερα από ένα τέτοιον αγώνα σωματικό και ψυχικό, μιας ολάκερης βδομάδας, μέρα και νύ­χτα, ύστερα από νηστεία σαράντα ημερών, κυρ Αλέξανδρος θα πή­γαινε σε καμιά ταβέρνα του Ψυρρή με τούς «συμποτικούς φίλους» (το Χριστοφίλη τον καντηλανά­φτη, τον κυρ Στρατή τον ψάλτη του Νεκροταφείου, τον κυρ Νικολάκη το Θεοφιλάτο,τoν κυρ Γρηγοράκη το Γιακουμή, το Γιάννη το Μανάφτη, το Νήφωνα Διανέλλο τον καλόγερο κτλ.) για να γιορτάσουνε με τη γκιουβετσάδα και με το κρασί τη μεγάλη μέρα.