Πέμπτη 17 Μαρτίου 2016

«Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον»-Πρόσκληση ανθρωπιάς- 1ο Δημοτικό Άνω Λιοσίων Λιοσίων


 «2Ι Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού»





Πήγα κάτω από ένα άγριο δέντρο που είχαν να λεν πως ήταν δέντρο του Θεού. Σαν καθόσουν στη ρίζα του,  τάκουγες να κάνει «ψψ…. ψ…» την προσευκή του. Ακούμπησα κει δα και:

-Παππού, Θεέτου λέω, δεν ξέρω αν με θυμάσαι, σε περικάλεσα κι άλλη μια βολάΩς και στα σαλιγκάρια, άκουσα να λένε, έδωκες στο καθένα το σπιτάκι του, ως και στις χελώνες έδωκες στην καθεμιά την παραγκίτσα της. Εμένα τίποτα. Μια και δεν μπορείς να μου δώκεις και μένα, γιατί μ’ έκανες ανθρωπάκι; Κάνε με σαλιγκάρι ή χελωνόπουλο, για να χω και γω το σπιτάκι μου. Καν  το, σε παρακαλώ, παππού, κάν  το, γιατί δε βαστώ πια άλλο. Ετούτα ήταν τα παράπονά μου, παππού. Αμήν.   Μου χαν μάθει από μικρό να στα λέω, να σανοίγω την καρδιά μου.  Στην ανοίγω την καρδιά μου. Στην άνοιξα. Αμήν
ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ, Συννεφιάζει.

Ζούμε σε μια εποχή που ἡ σκληρότητα και ἡ αλαζονεία των ισχυρών του κόσμου θέλει να επιβάλλει τη δική τους ηθική και δικαιοσύνη απέναντι στους ανυπότακτους λαούς και ανθρώπους. Το κακό κτύπησε και την πόρτα μας…

Ο λαός μας τα τελευταία χρόνια καταδικάστηκε στην ανεργία, τη φτώχια, τη σκληρότητα των δυνατών.

Και αίφνης άλλοι φίλοι-ξένοι από την Ανατολή που πολεμήθηκαν ανελέητα, κτύπησαν την πόρτα της πατρίδας μας. Εγκαταλείπουν ρημαγμένες εμπόλεμες ζώνες, αναζητώντας τη δυνατότητα αξιοπρεπούς επιβίωσης σε τόπους προσφυγιάς.

Στην αρχαία Ελλάδα η φιλοξενία θεωρούνταν πράξη αρετής. Υπήρχε θεία απαίτηση για την περιποίηση των ξένων και εθεωρείτο αμάρτημα η κακή αντιμετώπισή τους, εξάλλου προστάτης της φιλοξενίας ήταν ο Δίας.

Και ο εκκλησιαστικός υμνωδός, Γεώργιος Ακροπολίτης, έγινε τραγικά επίκαιρος στους στίχους που θα ψάλλουμε το μεγάλο Σάββατο. 


Ο Ιωσήφ όταν (τα) είδε, προσήλθε στον Πιλάτο και θερμά ικετεύει λέγοντας:

Δώσε μου τούτο τον ξένο, που από βρέφος σαν ξένος φιλοξενήθηκε στον κόσμο.
Δώσε μου τούτο τον ξένο, που οι ομόφυλοι από μίσος τον θανατώνουν σαν ξένο.
Δώσε μου τούτο τον ξένο, που παραξενεύομαι να βλέπω του θανάτου το (παρά)ξενο.
Δώσε μου τούτο τον ξένο, που ήξερε να φιλοξενεί τους πτωχούς και τους ξένους.
Δώσε μου τούτο τον ξένο, που οι Εβραίοι από φθόνο τον απεξένωσαν από τον κόσμο.
Δώσε μου τούτο τον ξένο, για να κρύψω σε τάφο, που σαν ξένος δεν είχε που να γείρει το κεφάλι.
Δώσε μου τούτο τον ξένο

Στη θωριά κάθε πρόσφυγα ο άστεγος Ναζωραίος που κρέμεται στο ξύλο -του Σταυρού—.

Διότι όπως και για κάθε πρόσφυγα επάνω στη γη δεν έχει να Του συμπαρασταθεί ούτε πατέρας, ούτε φίλος, ούτε μαθητής, ούτε συγγενής, ούτε κανένας να Τον θάψει, αλλά είναι μόνος, μονογενής Υιός του μόνου —Πατέρα—, Θεός στον κόσμο και κανένας άλλος….

Όλοι εμείς οι ψυχικά λαβωμένοι από τη δυστυχία των καταδικασμένων στην ανέχεια συμπατριωτών μας, που η καρδιά μας σπαράσσεται στη στέρηση του αδελφού μας, όλοι εμείς που προσδοκούμε την επερχόμενη Ανάστασή σου Χριστέ μου, και τη δική σου Ανάσταση Λαέ μου, δε κλείνουμε τα μάτια της καρδιάς μας στις οιμωγές των προσφύγων.

Πιστοί στις παραδόσεις του λαού μας δείχνουμε την αλληλεγγύη μας στους φίλους-ξένους. 

Καλούμε γονείς και μαθητές να βοηθήσουν. Να φέρουν ό,τι μπορούν. Παραθέτουμε τα άμεσα αναγκαία. Θα φροντίσουμε για την άμεση αποστολή τους στους τόπους συγκέντρωσης των προσφύγων. 

Καλούμαστε το επόμενο διάστημα εντός του σχολείου, να αναλάβουμε πρωτοβουλίες παιδαγωγικού χαρακτήρα (συζητήσεις, προβολές ταινιών, εκθέσεις ζωγραφικής, κείμενο-λόγος, θεατρικό παιχνίδι) για να προσεγγίσουμε θέματα όπως οι μετανάστες, οι πρόσφυγες, ο πόλεμος κι οι συνέπειες τους. 
Φάρμακα :
·  Tobrex – Tobratex (κολλύριο για τα μάτια)
·  Otrivin (για τη μύτη)
·  Zovirax (δερματικό)
·  Mucosolvan σιρόπι των 15 και των 30
·  Klaricid - Azirox - Vibramycin
·  Voltaren - Trebon - Aerius 10
·  Μάσκες - Γάντια
·  Θερμόμετρα
·  Sudocream - Fucicort

Τρόφιμα:
·  Γάλα μακράς διαρκείας για   ενηλίκους
·  Γάλα για βρέφη και παιδιά
·  Νερό - Ζάχαρη - Τσάι
·  Ξηρά τροφή άμεσης κατανάλωσης (μπισκότα, δημητριακά, φρυγανιές κτλ) σε ΑΤΟΜΙΚΕΣ- ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΕΣ

Ρουχισμός και βασικός εξοπλισμός:
·  Πάνες - Μωρομάντηλα
·  Οδοντόβουρτσες
·  Κουβέρτες - Υπνόσακοι
·  Αδιάβροχα ενηλίκων - παιδικά
·  Κάλτσες - Εσώρουχα

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΩΝ 1ΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ


Τετάρτη 16 Μαρτίου 2016

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ 16-03-2016

2
 Αγαπητοί γονείς,

Σας ενημερώνουμε ότι τη Δευτέρα 21 Μαρτίου 2016 στις 12.30 θα γίνει η επίδοση της Βαθμολογίας του Β΄ Τριμήνου για τους μαθητές των Γ΄, Δ΄, Ε΄, ΣΤ΄ τάξεων και ενημέρωση των γονέων των Α΄ και Β΄ τάξεων.
 Από τη Διεύθυνση του Σχολείου

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2016

Γιατί πρέπει να διαβάζουμε βιβλία…

  • Γιατί σαν την μυρωδιά από φρεσκοαγορασμένο βιβλίο δεν υπάρχει, ίσως να συγκρίνεται με αυτή του φρέσκο-ψημένου ψωμιού...
  • Γιατί διαβάζοντας βιβλία δημιουργούμε μια προσωπική βιβλιοθήκη που περιγράφει και εμάς αλλά και τις φάσεις που έχουμε περάσει στη ζωή μας.
  • Γιατί καλλιεργούμε την φαντασία μας! Oι εικόνες που είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε με το μυαλό μας δεν συγκρίνονται με καμία ταινία του Hollywood.Γιατί με ένα βιβλίο δεν μπορείς να είσαι παθητικός θεατής όπως με μια ταινία, ή το διαβάζεις και είσαι απόλυτα εκεί ή όχι.
  • Γιατί «ένα βιβλίο είναι ένας καλός φίλος» σύμφωνα με τον Ζακ - Ανρί Μπερναρντέν ντε Σεν Πιερ, για άλλους είναι ο σκύλος.
  • Γιατί «Η ανάγνωση των καλών βιβλίων είναι σαν τη συνομιλία με τους τελειότερους ανθρώπους του παρελθόντος». (Ρενέ Ντεκάρτ)
  • Γιατί ερχόμαστε κοντά με άτομα (τους συγγραφείς) και μοιραζόμαστε στιγμές μαζί τους.


  • Γιατί πάντα φανταζόμουνα, όπως και ο Χορχέ Λούις Μπόρχες, ότι ο Παράδεισος θα είναι ένα είδος βιβλιοθήκης άρα όσοι κατευθυνθούν προς τα εκεί θα πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένοι.
  • Γιατί όταν διαβάζουμε η μοναξιά δεν υπάρχει
  • Γιατί όλοι έχουμε την ανάγκη να ξεφεύγουμε από την πραγματικότητα που και που...
  • Γιατί στην ψηφιακή μας εποχή η διαδικασία του να ξεφυλλίζεις ένα βιβλίο, να έχει σημάδια από τον καφέ σου και να βαραίνει στη τσάντα σου είναι συνήθειες που σε λίγο καιρό θα αναπολούμε.
  • Γιατί διαβάζοντας σχηματίζουμε ένα μέρος της προσωπικότητας μας.
  • Γιατί είναι σαν να ζούμε μια άλλη ζωή χωρίς τα πραγματικά της ρίσκα.
  • Γιατί το αίσθημα που νιώθεις όταν διαβάζεις την τελευταία σελίδα του βιβλίου που σου έκανε παρέα το τελευταίο διάστημα είναι σαν να αποχαιρετάς έναν φίλο που φεύγει στο εξωτερικό. Θα σου λείπει αλλά δεν θα τον ξεχάσεις.

Η αρπαγή της Περσεφόνης. (Σαββόπουλος, Μυθολογία)

1. Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΠΑΓΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΟΝΥΣΗ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟ

2. Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ

1.  Η αρπαγή της Περσεφόνης. (Σαββόπουλος, Μυθολογία)



Ελληνική Μυθολογία.
Αφήγηση Διονύσης Σαββόπουλος.
Εικονογράφηση Φωτεινή Στεφανίδη.
"Όλες οι ηλικίες ταξιδεύουν εύκολα μέσα στους μύθους.
Μπορεί ο καθένας να ζήσει και να ξαναζήσει το γοητευτικό τούτο ταξίδι, αποκομίζοντας κάθε φορά απόλαυση κι ακόμη ισως εμπειρίες και προβληματισμούς πέρα και κάτω απο την κρούστα του παραμυθιού.
Έτσι κι ο Διονύσης Σαββόπουλος.
Επαναμαγεύεται από αρχαίους μύθους που έμαθε από παιδί και ως καλός ταξιδευτής του χρόνου μας καλεί τώρα ορεξάτος να σαλπάρουμε ξανά μαζί του, μέσα στις ιδιότυπες αφηγήσεις του."

 2.  Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ

«Αγέλαστος Πέτρα» του Φ. Κουτσαφτή



 Για να δειτε την ταινία ΚΛΙΚ στην εικόνα
Το Αγέλαστος Πέτρα (2000) είναι ένα ντοκιμαντέρ από τον σκηνοθέτη Φίλιππο Κουτσαφτή.[1] Το κυρίως θέμα της ταινίας είναι η Ελευσίνα.[1] Τα γυρίσματα της ταινίας διήρκεσαν 10 χρόνια.[1] Η ταινία ακολουθεί τις ζωές ορισμένων κατοίκων της Ελευσίνας. Καθημερινοί, απλοί άνθρωποι παρελαύνουν μπροστά από τον φακό απαθανατίζοντας έτσι το κομμάτι της Ελευσίνας που κρατάνε μέσα τους. Η ταινία βραβεύτηκε με το Βραβείο Κοινού στο 41ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.[2]

Στο ντοκιμαντέρ «Αγέλαστος Πέτρα», το παρελθόν και το παρόν σε πλήρη αντίθεση, συνυπάρχουν σ' έναν τόπο μολυσμένο από την σύγχρονη βιομηχανία. Έναν τόπο, ο οποίος φιλοξενούσε τα Ελευσίνια Μυστήρια, τις τελετές που μυούσαν τους αρχαίους Έλληνες στο θαύμα της ζωής και της εναλλαγής με τον θάνατο. Στην αγέλαστο πέτρα κάθισε η θεά Δήμητρα όταν έψαχνε την Περσεφόνη. Στην Ελευσίνα, την πόλη των αρχαίων Μυστών...
Μια περιπλάνηση δέκα σχεδόν χρονών στην Ελευσίνα. Μια γνωριμία με τους κατοίκους της, ένας φόρος τιμής στην ιερότητα της, αλλά και μία αποτύπωση της καταστροφής που επέφερε η εκβιομηχάνιση της. Το συγκλονιστικό ντοκιμαντέρ του Φίλιππου Κουτσαφτή, δεκαπέντε χρόνια μετά την πρώτη του προβολή, έρχεται να αποδείξει ξανά την διαχρονική του αξία. Οι υπέροχες μουσικές του Κωνσταντίνου Βήτα και η αρμονική αφήγηση του σκηνοθέτη, συμπληρώνουν το μοναδικό σκηνικό, που περίτεχνα φιλοτεχνείται στο ντοκιμαντέρ η «Αγέλαστος Πέτρα».
Η ταινία τιμήθηκε με το Πρώτο Βραβείο Ταινίας Τεκμηρίωσης στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας το 2000, καθώς επίσης και με το Βραβείο καλύτερης ταινίας της Π.E.K.K. (Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου), αλλά και με το Βραβείο Κοινού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης.

ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΧΩΡΟ

Λευτέρη Αερόπουλου "Εκ βαθέων στον Ευαγόρα Παλληκαρίδη" 'Εναρξη - Θα πάρω μια ανηφοριά


Ξημερώματα στις 14 Μαρτίου 1957 απαγχονίζεται από τους Άγγλους αποικιοκράτες ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης...

Μουσικό Εργαστήρι Σερρών - Κύπρος
Λευτέρη Αερόπουλου "Εκ βαθέων στον Ευαγόρα Παλληκαρίδη"
Φωνητικό σύνολο - Θεατρική ομάδα Μουσικού Εργαστηριού Σερρών
Λευκωσία 
(Δήμος Λευκωσίας) 11/03/2012 Κιν/θέατρο "Παλλάς"
Πάφος 
(Πολιτιστικός Σύλλογος "Ευαγόρας Παλληκαρίδης", Δήμος Πάφου, Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου) 13/03/2012 Μαρκίδειο θέατρο Πάφου

Τρίτη 8 Μαρτίου 2016

Κρήτη: Σχολείο τραγουδά για την Κύπρο και παίρνει το 1ο βραβείο (Βίντεο)

kypros.jpg
Το πρώτο βραβείο πήραν οι μαθητές της Κρήτης οι οποίοι έλαβαν μέρος στον Πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό "Κύπρος 1974-2015: Δεν ξεχνώ, διεκδικώ, δημιουργώ".
Το τραγούδι της ΣΤ' τάξης του 3ου Δημοτικού Σχολείου Κισάμου που πήρε το 1ο βραβείο στο 2ο Πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό, "Κύπρος 1974-2015: Δεν ξεχνώ, διεκδικώ, δημιουργώ".

Ellis Island: Μιλώντας στους μαθητές μας για την μετανάστευση και την προσφυγιά, από την σκοπιά του Έλληνα μετανάστη

Πρόταση διδασκαλίας – υλικό επεξεργασίας για την ταινία μικρού μήκους «Ellis island», της Αιμιλίας Τσαγκαράτου
elli's island 1
Το νησί Έλλις (Ellis Island), στ’ ανοιχτά του Μανχάταν, υπήρξε ο κύριος σταθμός υποδοχής των μεταναστών που έφταναν στην Αμερική, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη, από τα τέλη του 19ου αιώνα και κατά την διάρκεια του πρώτου μισού του 20ου.
(Περισσότερες πληροφορίες για το Ellis island, «εδώ!«)
Τον Νοέμβριο του 2015 βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία μικρού μήκους του JR «Εllis», με πρωταγωνιστή τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο, ως φόρος τιμής στα εκατομμύρια των μεταναστών που πέρασαν τις πύλες του νησιού, προσδοκώντας μια καλύτερη ζωή από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Σε μια περίοδο που εκατομμύρια άνθρωποι φεύγουν από τις πατρίδες τους κυνηγημένοι από την φτώχεια και τον πόλεμο, που στήνονται ξανά στρατόπεδα συγκέντρωσης διαλογής τους και φράχτες ανά την Ευρώπη, η ιστορία του Ellis Island αποκτά τραγική επικαιρότητα. Γιατί δεν ήταν απλά ένα πέρασμα προς την Αμερική. Ήταν το νησί «των δακρύων και του φόβου» όπως περιγράφεται από Έλληνες μετανάστες που πέρασαν από αυτό, ήταν ο τόπος που για 70 περίπου χρόνια λειτούργησε  ως «face control» για τους υποψήφιους Αμερικανούς υπηκόους, αφού με βάση την νομοθεσία του τότε Αμερικανικού κράτους έδιναν άδεια εισόδου  μόνο σε εκείνους τους μετανάστες που θα μπορούσαν να  φανούν χρήσιμοι για την οικονομία. (Σύμφωνα με το άρθρο 2 του νόμου του 1907, έμπαιναν σοβαροί περιορισμοί: «Αι ακόλουθοι τάξεις αποκλείονται εκ των Ηνωμένων Πολιτειών: οι ηλίθιοι, οι ασθενείς το πνεύμα, οι επιληπτικοί, οι φρενοβλαβείς, οι επαίται, οι σωματικώς ελαττωματικοί, οι καταδικασθέντες επί κακουργήματι, οι πολύγαμοι, οι αναρχικοί, γυναίκαι ερχόμεναι δι΄ ανηθίκους σκοπούς, κ.α.» [Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων]).

Δευτέρα 7 Μαρτίου 2016

Ο μυλωνάς κι ο γάιδαρός του

  Mylonas_Gaidaros_mesa
 – Κοιτάξτε, καλέ, τους ανόητους! Πηγαίνουν ποδαρόδρομο κι αφήνουν το γαϊδούρι τους ξεφόρτωτο! Καλοπέραση ο γάιδαρος!
Ο μυλωνάς, που δικός του ήταν ο γάιδαρος, άκουσε τις κοροϊδίες των κοριτσιών που πέρασαν από μπροστά τους κι ανέβασε  τον γιο του στο γαϊδούρι τους.
– Μπα σε καλό τους, τις γρουσούζες, μας γλωσσόφαγαν… Τόσο δρόμο κάναμε, κοντεύουμε στην πόλη για το παζάρι, και να μας βγει ξινό!
Ο μυλωνάς κι ο γιος του συνέχισαν το δρόμο τους κι είχαν ελπίδες πως θα τον πουλούσαν τον γαϊδαράκο τους σε καλή τιμή.
– Το κακομαθημένο το νιάνιαρο στρογγυλοκάθεται στον γάιδαρο κι ο γέρος πατέρας αγκομαχάει πίσω του, κούνησαν τα κεφάλια τους δυο συντοπίτες τους, καθώς τους συνάντησαν στο τελευταίο τρίστρατο πριν το παζάρι.
Ο μυλωνάς μας αμέσως κατέβασε τον γιο του από το ζώο κι ανέβηκε ο ίδιος στο γαϊδούρι τους.
– Κατέβα γρήγορα, αρκετά καλοκάθισες, είπε στον γιο του και χαμογέλασε αμήχανα στους δύο γειτόνους του.
Μα λίγο παρακάτω, στην είσοδο της πλατείας μια συντροφιά από γυναίκες και παιδιά, καθώς τον έβλεπαν να κατηφορίζει για το παζάρι, φώναξαν:
– Καλέ, σου βαστάει η ψυχή να πηγαίνεις εσύ καβάλα και το καημένο το παιδάκι να μην μπορεί να σε προφτάσει;
Aχ, ο καημένος ο μυλωνάς μας, που ήθελε όλο τον κόσμο να ευχαριστήσει, έβαλε τον γιο του να καθίσει πίσω του, στα καπούλια του γαϊδάρου! Αλλά εκεί, μπροστά στην πλατεία που γινόταν το παζάρι, τον βλέπει ένας πρωτευουσιάνος κι αγριεμένος του φωνάζει:
– Θα σας καταγγείλω που παραφορτώνετε το δύστυχο το ζώο. Το σωστό είναι να κουβαλάτε εσείς το γάιδαρο κι όχι αυτός εσάς!
Τι να κάνει ο αγαθός ο μυλωνάς; Έδεσαν με τον γιο του τα πόδια του γαϊδάρου, πέρασαν ένα ξύλο και τον κρέμασαν στον ώμο τους. Τότε όμως όλοι, εμπορευάμενοι και περαστικοί, γυναίκες και παιδιά, σκάσανε στα γέλια. Από παντού τρέχανε να τους δουν.
– Τρέξτε, τρέξτε να δείτε τους τρελούς που κουβαλάνε το γαϊδούρι τους!
Ο μυλωνάς μας, ντροπιασμένος, πήρε τον γιο του, πήρε και το γαϊδούρι του και γύρισαν στο σπίτι τους και στο χωριό τους κι ούτε τους ματαείδαν…
Όποιος θέλει να τους ευχαριστήσει όλους, δεν ευχαριστεί κανέναν, μουρμούρισε η γυναίκα του θυμωμένη και δεν τον άφησε να ξαναπάει στην πόλη.
Απόδοση: Δ.Σ.
Αφήγηση: Μαρία Σαββοπούλου
Άκουσε την αφήγηση του μύθου

Μπορείς να δεις και μια διαφορετική απόδοση του μύθου


Εκπαιδευτικό υλικό για την 25η Μάρτη



Αφιέρωμα στην Επανάσταση του ’21, την περίοδο της οθωμανικής κατάκτησης και συνολικότερα τον 19οαιώνα
Σε αυτό το αφιέρωμα συγκεντρώνουμε υλικό, σχολικές γιορτές συναδέλφων, χρονικά, δραστηριότητες, ποιήματα, πεζά, κείμενα, βιβλιογραφία για Επανάσταση του ’21, την περίοδο της οθωμανικής κατάκτησης και συνολικότερα τον 19ο αιώνα.

Κυριακή 6 Μαρτίου 2016

9 ΟΛΙΓΟΛΕΠΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ



Η 6η Μαρτίου καθιερώθηκε ως πανελλήνια ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού με στόχο την πρόληψη του φαινομένου, την ευαισθητοποίηση των μαθητών και την υιοθέτηση ενός κώδικα μη βίαιης επικοινωνίας και επίλυσης των προβλημάτων στις διαπροσωπικές, ενδοσχολικές και κοινωνικές σχέσεις.

Ένα ασφαλές και δημοκρατικό σχολείο αποτελεί δείκτη πολιτισμού, προόδου και αλληλεγγύης.

Τα παιδιά έχουν το δικαίωμα να ζουν σε ειρηνικό και ασφαλές περιβάλλον, να μην αισθάνονται κάθε είδους απειλή.

Ολιγόλεπτα βίντεο για τη σχολική βία:

https://www.youtube.com/watch?v=31TD6J2bTk4

https://www.youtube.com/watch?v=8tv3ObwCm5s

Ο κόσμος μέσα από τα μάτια ενός παιδιού με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής (video)

Παρ’ όλο που πολλά ακούμε και διαβάζουμε για τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) δεν είναι εύκολο να μπορέσουμε να φανταστούμε πώς βλέπουν τα παιδιά με ΔΕΠΥ τον κόσμο γύρω τους.
Να που ένα σύντομο βίντεο, του Σουηδού Erik Rosenlund, καταφέρνει να μας δείξει. Το τέλος του βίντεο είναι το καλύτερο: Ένας γονιός που νοιάζεται μπορεί να κάνει πάντα τη διαφορά!


6η Μαρτίου: ημέρα κατά της βίας στο σχολείο

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2016

Έντεκα λάθη που κάνουν οι γονείς από... αγάπη





Όλοι οι γονείς θέλουμε ένα πράγμα για τα παιδιά μας: να είναι ευτυχισμένα!

Το κάνουμε όμως σωστά;

Γιατί οι γονείς κάνουν λάθος στην ανατροφή των παιδιών τους; Επειδή επιθυμούν να τους τα δώσουν όλα, θεωρώντας ότι αυτό είναι η καλύτερη απόδειξη της αγάπης τους και επειδή πιστεύουν ότι αν πουν «όχι» ή βάλουν όρια στο παιδί αυτό θα το δει ως τιμωρία και θα στεναχωρηθεί.

Λάθη από Αγάπη…

1. Να κάνετε το παιδί να νιώθει σαν βασιλιάς/βασίλισσα

Φυσικά και είναι σημαντικό να κάνετε το παιδί σας να νιώθει μοναδικό, σπουδαίο και λατρεμένο!
Αυτό όμως είναι διαφορετικό από το να του φέρεστε σαν να είναι μονάρχης, κάνοντάς του όλα τα χατίρια, υποκύπτοντα σε όλα του τα καπρίτσια και μη βάζοντάς του όρια.
Τα παιδιά που μεγαλώνουν μόνο με ‘ναι’, χωρίς ‘όχι’ και χωρίς οριοθέτηση τελικά γίνονται πολύ πιο αδύναμα από τα παιδιά που μεγάλωσαν σε οικογένειες που τους έβαζαν όρια και ζορίζονται γενικότερα στις σχέσεις τους και τη ζωή τους αργότερα.

2. Να του δίνετε πάρα πολλά χρήματα

Τα χρήματα είναι μέσο συναλλαγής και εργαλείο, αλλά δεν είναι αξεσουάρ και δεν αγοράζουν την ευτυχία!
Όσο νωρίτερα το καταλάβει ένα παιδί, τόσο καλύτερα! Βοηθήστε το να καταλάβει τη σημασία της φιλίας, της υποστήριξης, του μοιράσματος, των ωραίων εμπειριών με τους φίλους του, αλλά μην το αφήσετε να θεοποιήσει το χρήμα και τα υλικά αγαθά.